Cultuurtips van de bi+ redactie! Anne over Green Day

Cultuurtips van de bi+ redactie! Anne over Green Day

Het accepteren van je eigen bi+ gevoelens en ervaringen gaat vaak wat makkelijker als je dat deel van jezelf kunt herkennen in boeken, films, muziek, kunst en tv-series. In deze rubriek vertellen de bi+ redacteuren van dit blog over hun mediale en culturele ankerpunten. Deze keer: Anne Kavadias over Green Day.

Anne over Basket Case van Green Day


Muziek is altijd al een bron van inspiratie en een uitlaatklep geweest voor mij. Toch had ik af en toe het gevoel dat ik niet alles van mezelf terug kon vinden in muziek. Ik miste met name nummers die gingen over verliefd worden/aantrekking ongeacht gender. Ondanks de vele liefdes nummers die ik kende, zag ik dat hierbij toch voornamelijk hij of zij gebruikt werden en niet bijvoorbeeld “them”.

Het theater was de enige plek waar ik die herkenning in kon vinden. Zoals bij de musicals Rent of The Rocky Horror Show. Dit zijn beide toffe musicals met leuke personages, maar ze noemen bi+ zijn niet in een positief licht. Het is een begin van representatie, maar het is niet ideale representatie.

Tot ik voor het eerst in aanraking kwam met een nummer dat bi+ gevoelens wel positiever benoemde.

Ik zat bij een koor en ging daar het nummer Basket Case van Green Day instuderen. Het couplet dat mijn stemgroep toen als partij had, sprak me erg aan. Mijn blik viel meteen op de “He said my life’s a bore. So quit my whining ’cause it’s bringing her down” van het tweede couplet. In de context van het nummer leek het voor mij hierbij om dezelfde persoon te gaan, terwijl er verschillende voornaamwoorden gebruikt werden. Ik wist niet meteen hoe het bedoeld was, maar voor mezelf had ik in elk geval een nummer gevonden wat het over seks met meer dan een gender had. En met een beetje vrije associatie kon ik er ook in lezen dat op meer dan een gender vallen niet raar is, wat me erkenning gaf.

Na een goed gesprek met vrienden en wat onderzoek, kwam ik er achter dat de hint naar deze gevoelens zo bedoeld was. Ik kwam er ook achter dat in meerdere nummers van Green Day hiernaar verwezen wordt.

‘Mijn blik viel meteen op de “He said my life’s a bore. So quit my whining ’cause it’s bringing her down” van het tweede couplet. In de context van het nummer leek het voor mij hierbij om dezelfde persoon te gaan, terwijl er verschillende voornaamwoorden gebruikt werden.’


Billie Joe Armstrong heeft het er nu zelf minder over en zegt dat hij zichzelf niet meer een label geeft. Hij heeft echter wel duidelijk gemaakt dat het niet uit zou moeten maken wat zijn label is. Dit omdat het geaccepteerd zou moeten worden dat mensen bi+ kunnen zijn of ze dit nou wel of niet benoemen. Hij heeft daarnaast vroeger ook aangegeven dat meerdere nummers van het album waar Basket Case op staat (Dookie) een link hadden met biseksualiteit en je eigen seksualiteit onderzoeken. Zo ging bijvoorbeeld het nummer Coming Clean over uit de kast komen en onderzoeken wie je bent in je tienerjaren. In latere nummers komt het af en toe ook nog terug, zoals in Troublemaker.

Voor de zichtbaarheid van Bi+ zijn, helpt het niet zichtbaar een label toe-eigenen niet. Maar ik vind het zelf wel mooi dat Armstrong het niet meer nodig heeft voor zichzelf om een label te hebben en het zou inderdaad niet uit moeten maken welk label iemand heeft.
Ondanks dat mensen zichzelf minder een label geven, hoop ik wel dat ze de ruimte blijven nemen om deze gevoelens uit te drukken in bijvoorbeeld muziek. Zodat we ons gerepresenteerd kunnen blijven voelen.

Persbericht Bi+ Nederland over SCP LHBT-monitor

SCP LHBT-monitor: Slechtere gezondheid, schokkend veel seksueel geweld en verminderde veiligheid voor biseksuele mensen door dubbele minderheidsstress


De psychische gezondheid, seksueel geweldservaringen en veiligheidsgevoelens van biseksuele mensen* zijn veel ongunstiger (geworden) dan van hetero, homo en lesbische mensen in Nederland. Deze conclusie doet het SCP in hun LHBT-monitor onderzoek dat op 5 juli 2022 verscheen.

Het totaalbeeld is schokkend

Een op de drie biseksuele vrouwen is de afgelopen vijf jaar slachtoffer geweest van fysiek seksueel geweld. Bijna de helft (44%) is het afgelopen jaar slachtoffer geweest van ten minste een vorm van seksueel geweld. Wat de verklaringen hiervoor zijn, blijft een groot vraagteken. Ook dit onderzoek geeft daar geen antwoord op. Van de biseksuele mensen geeft maar liefst een op de drie (33%) aan psychisch ongezond te zijn, en dat is ongeveer drie keer meer dan onder heteroseksuele (11%) en lesbische en homo (13%) mensen. Ook heeft 20% van de biseksuele mensen het afgelopen jaar een depressie gehad, tegenover 9% van de heteroseksuele mensen en 11% van de lesbische en homo mensen. Het is niet verwonderlijk dat biseksuele mensen ook vaker contact hebben gehad met een psycholoog. Hoe die ervaringen zijn, dat weten we niet.

Het SCP onderzoek laat zien dat het belangrijk is om homo, lesbische en bi+ mensen niet als één groep te zien. Ontwikkelingen zijn verschillend voor subgroepen. Terwijl de psychische gezondheid van homo mannen en lesbische vrouwen inmiddels nagenoeg gelijk is geworden aan die van hetero mensen, geldt dit niet voor bi+ mensen. Sterker nog, hun psychische gezondheid en ook hun veiligheidsgevoelens zijn zelfs slechter geworden in de afgelopen jaren.

Dubbele minderheidsstress: heteroseksuele én monoseksuele norm

Het SCP ziet als een verklaring voor de ongunstige situatie van bi+ mensen dat zij te maken krijgen met dubbele minderheidsstress. Er is sprake van afwijzing en discriminatie vanwege het niet voldoen aan de heteroseksuele norm, én daarboven op afwijzing en discriminatie vanwege de monoseksuele norm. De monoseksuele norm is de verwachting en overtuiging dat iemands seksuele oriëntatie op één gender is gericht, ofwel je bent hetero of homo/lesbisch. Hierdoor blijft bi+ vaak onzichtbaar, wordt niet serieus genomen en roept vooroordelen op.

Bi+ Nederland herkent de uitkomsten en vindt het belangrijk dat het SCP hier de schijnwerper op heeft gezet. Met 1 miljoen mensen vormen bi+ mensen – iedereen die op meer dan één gender valt – de grootste groep onder de lhbti+ paraplu. Zij krijgen zelden expliciet aandacht en uit dit onderzoek blijkt dat hun problemen hierdoor onderbelicht zijn gebleven.

Wat is nodig?

Het SCP concludeert dat er in algemene zin (te) weinig aandacht wordt gegeven voor bi+ in beleid, de hulpverlening en voorlichting. Dat vindt Bi+ Nederland ook. Directeur Barbara Oud: ‘De aandacht voor lhbti+ heeft tot gunstige ontwikkelingen geleid voor sommige groepen onder de lhbti+ paraplu. Maar de situatie van bi+ mensen is zorgelijk. Nu is het tijd om ook naar de meer onzichtbare en gemarginaliseerde groepen te kijken, zoals bi+ mensen en ook trans en intersekse mensen. Wij werken hierin al samen met COC Nederland, TNN en NNID en dat willen we structureler en intensiever gaan doen.’

Bi+ Nederland roept op om net zoals voor lhti mensen rechtsbescherming te bieden aan bi+ mensen in de Algemene wet gelijke behandeling (Awgb) en het Strafrecht. In het onderwijs is in voorlichtingen, Gender & Sexuality Alliances, en het seksuele vormingsonderwijs meer aandacht nodig voor de sociale en seksuele veiligheid van bi+ jongeren. Daarnaast moet er over bi+ jongeren educatief materiaal worden ontwikkeld en verspreid, want dat ontbreekt vaak. Het laten zien van de grote diversiteit in bi+ mensen is belangrijk om hardnekkige vooroordelen tegen te gaan.

Ook in de hulpverlening voor seksueel geweld en in de GGZ is nauwelijks aandacht voor de behoeften, ervaringen en inclusieve bejegening van bi+ mensen. Het is daar nog echt een blinde vlek. Waar zijn de verhalen van bi+ mensen, waar is de kennis over bi+ onder professionals, waar is de aandacht in programma’s en beleid om bi+ fobie te verminderen? E-learnings, trainingen en campagnes zijn nodig. Bi+ Nederland en COC Nederland willen graag samenwerken om de hulpverlening te verbeteren aan bi+ mensen die kampen met psychische klachten en depressie.

Onderzoek van Movisie liet onlangs zien dat de angst voor bi+ mensen groter is dan voor homo en lesbische mensen, dat het sommige mensen onzekerder kan maken en dat er andere vooroordelen zijn, ook van homo en lesbische mensen. Wat werkt voor inclusie van homoseksualiteit, werkt niet automatisch ook voor bi+. Werkzame tips, kennis, inclusieve taal, ontmoetingen, bewustwording en zichtbaarheid helpen. Als dé landelijke emancipatie organisatie voor bi+ mensen zetten wij ons hard in om meer bi+ gemeenschap te bieden en om bi+ mensen, hun naasten en professionals van informatie, ontmoeting en zichtbaarheid te voorzien. Wij hopen dat dit onderzoek het einde inluidt van de maatschappelijke blinde vlek van bi+ en dat door gezamenlijke inzet de gezondheid en veiligheid van bi+ mensen flink zal verbeteren.

Meer weten?

• Op de hoogte blijven van publicaties en informatie? Meld je hier aan voor de Bi+ Nederland Nieuwsbrief en kijk op onze website en socials.
• Weten hoe jouw organisatie ervoor staat? Doe de Bi+ Zelfscan voor organisaties.

Contact?

Wil je contact n.a.v. dit persbericht of voor meer info? Stuur een e-mail naar info@biplus.nl.

Bi+ Nederland zet zich in voor een bi+ inclusieve samenleving. We richten ons op communities, beleid, onderzoek en kennis, trainingen en events voor bi+ mensen en professionals.

* Bi+ Nederland en vooraanstaande emancipatie en maatschappelijke organisaties spreken tegenwoordig van bi+ mensen als parapluterm voor iedereen die op meer dan één gender valt. Sommige mensen noemen zich biseksueel, panseksueel of queer. Sommigen benoemen hun bi+ oriëntatie niet.

Gender Is Geen Ding: Beatrice, 25 jaar, (zij/haar), panromantisch en demiseksueel

Gender Is Geen Ding: Beatrice, 25 jaar, (zij/haar), panromantisch en demiseksueel

Op 24 mei is het ‘Panromantic and Pansexual Awareness Day’, een dag om de zichtbaarheid en diversiteit van pan mensen te vieren. Panseksuele en/of panromantische mensen zijn een groot onderdeel van de bi+ gemeenschap en panseksualiteit is een op zich zelf staande niet monoseksuele identiteit; pan mensen vallen namelijk niet op maar één gender. Voor hen geldt: #GenderIsGeenDing

Door Sara Verlee

Dit jaar zet Bi+ Nederland verschillende pan mensen in het zonnetje door vanaf 17 mei elke dag een interview met een pan persoon te delen. Vandaag is dat:

Beatrice, 25 jaar, zij/haar, panromantisch en demiseksueel


Beatrice is 25 jaar en is voor haar studie van Italië naar Nederland verhuist. Nu woont ze al een tijdje in Amsterdam en is zij onderzoeker. Ze is ook heel actief bij de organisatie VU Pride, die zich inzet voor lhbti+ studenten en medewerkers van de Vrije Universiteit in Amsterdam. Ze is panromantisch en demiseksueel.

Wat maakt jou blij om panromantsich te zijn?

Ik vind veel mensen gewoon leuk of interessant, hun gender maakt mij helemaal niet uit. Ook heb ik de tijd heb genomen om dit uit te zoeken over mijn seksualiteit.

En hoe zie je de link tussen panromantisch zijn en demiseksueel?

Omdat ik dus de tijd heb genomen om mijn seksuele en romantische oriëntatie nader te onderzoeken. Ik wist eerst bijvoorbeeld niet dat aseksualiteit een spectrum is, waar demiseksueel een onderdeel van is. In daten had ik weinig interesse, nog minder zelfs in seks of seksueel contact. Ik moet echt dingen gemeen hebben met mensen en dat vond ik alleen terug in vrienden, niet mijn dates. Ook heb ik heel lang een soort connectie met mijn lichaam gemist.

‘Ik vind veel mensen gewoon leuk of interessant, hun gender maakt mij helemaal niet uit. Ook heb ik de tijd heb genomen om dit uit te zoeken over mijn seksualiteit.’


Pas toen ik bij VU Pride kwam en in Amsterdam ging wonen, had ik ruimte om alles over mijzelf te ontdekken. Er is hier een grote queer community die natuurlijk niet altijd even geweldig is maar de open houding hier voelt al een stuk beter dan waar ik vandaan kom. En juist mijn vrienden hier hebben ervoor gezorgd dat ik begreep dat mijn connectie met mijn lichaam niet kapot is, maar juist onderdeel van mijn seksualiteit. Ik voel alleen seksuele aantrekking tot mensen die ik heel goed ken; dit kan emotioneel of intellectueel zijn, zolang er maar een connectie is, dat ik de persoon kan vertrouwen, voordat er iets van aantrekkingskracht is.

Draag je jouw panromantische voorkeur ook uit?

Zeker! Ik ben heel open over het feit dat ik panromantisch ben, vooral omdat ik het gevoel heb dat er zowel binnen of buiten veel bi/pan erasure plaatsvindt*. Tijdens mijn puberteit vond ik dat echt lastig. Ik draag veelal masculiene kleding en zag mijzelf als hetero tot mijn 20e. Mensen maakten dus aannames op basis van mijn kledingstijl over mijn seksuele oriëntatie, en dachten vaak dat ik lesbisch was. Laat ik voorop stellen dat er niks mis mee is om lesbisch te zijn, maar in mijn geval klopte dat natuurlijk niet. Het probleem is dat iemand zo’n aanname doet, ik vind gewoon dat iedereen zich met diens eigen zaken moet bemoeien!

En hoe voel je je over 24 mei?

Er zijn zoveel data die belangrijk zijn, dus als ik het niet vier, is dat omdat ik het vergeten ben! Het is natuurlijk een kans om mensen er aan te herinneren wat er nog moet gebeuren aan lhbti+ emancipatie. Denk dus aan bi+ erasure, die super aanwezig is maar niet altijd gezien wordt als iets belangrijks. Het is erg jammer omdat erasure letterlijk is dat mensen je niet zien, jouw bestaan letterlijk niet erkennen. Natuurlijk spelen er andere problemen bij andere letters in de lhbti+ gemeenschap, die wel vaak erkend worden. Maar bij bi+ mensen is het vaak ‘je bent nep, je bestaat niet’. Ook grijp ik ook deze momenten aan de aseksuele gemeenschap uit te lichten, omdat zij ook vaak deze erkenning niet krijgen.

*) bi/pan/bi+ erasure is de neiging om bi+ seksualiteit – in de geschiedenis, de academische wereld, de nieuwsmedia en andere primaire bronnen, maar ook bij iemand persoonlijk – te negeren, verwijderen, verdraaien of opnieuw uit te leggen. In zijn meest extreme vorm kan bi+ erasure de overtuiging omvatten dat bi+ seksualiteit zelf niet bestaat.

Gender Is Geen Ding: Stan (hij/hem), 23 jaar, theaterstudent, panseksueel

Gender Is Geen Ding: Stan (hij/hem), 23 jaar, theaterstudent, panseksueel

Op 24 mei is het ‘Panromantic and Pansexual Awareness Day’, een dag om de zichtbaarheid en diversiteit van pan mensen te vieren. Panseksuele en/of panromantische mensen zijn een groot onderdeel van de bi+ gemeenschap en panseksualiteit is een op zich zelf staande niet monoseksuele identiteit; pan mensen vallen namelijk niet op maar één gender. Voor hen geldt: #GenderIsGeenDing

Door Sara Verlee

Dit jaar zet Bi+ Nederland verschillende pan mensen in het zonnetje door vanaf 17 mei elke dag een interview met een pan persoon te delen. Vandaag is dat:

Stan (hij/hem), 23 jaar, theaterstudent, panseksueel


Na een paar uitstapjes in media en vormgeving en een opleiding tot onderwijsassistent kwam Stan uit bij een vooropleiding theater. Toen wist hij zeker wat hij wilde doen en nu studeert hij caberet aan de Koningstheateracedemie in Den Bosch.

Wat vindt je het leukste aan pan zijn?

Je hoort het toch niet zo vaak, dat mensen pan zijn. Toen ik net theater ging studeren kwam ik voornamelijk toch bi mensen tegen, zoals ik mij voorheen ook identificeerde. Pas anderhalf jaar later kwam ik erachter dat ik pan was, een paar jaar nadat ik me realiseerde dat ik bi was. Ik merkte eigenlijk dat ik al langer jongens leuk vond, maar ook meisjes. En toen ik op kamers ging wonen in Den Bosch leerde ik zoveel verschillende mensen kennen. Ik vond veel mensen super interessant en hun gender maakte me eigenlijk weinig uit. Pan paste voor mijn gevoel beter bij die ervaringen en stiekem vind ik het eigenlijk ook wel leuk, als de één van de weinige pan mensen op de opleiding.

‘Ik vond veel mensen super interessant en hun gender maakte me eigenlijk weinig uit. Pan paste voor mijn gevoel beter bij die ervaringen…’


Ik denk dat het ook leuk is omdat het heel open minded voelt en dat ik snel mensen accepteer. Mensen komen dus ook snel naar me toe omdat ze weten dat ik ruimdenkend ben in dat opzicht. En natuurlijk is het leuk om er materiaal van te maken voor mijn opleiding.

Je bent dus ook echt zichtbaar pan?

Nou, ik zeg het niet meteen dat ik pan ben. Zou wel grappig zijn; “hoi, ik ben Stan de pan!” Maar als mensen ernaar vragen ben ik er open over, en mijn vrienden maken ook dit soort grapjes, dat is helemaal prima! Verder als mensen vragen ‘hoe zit het met de meiden’, dan zeg ik heel snel dat ik ook geïnteresseerd ben in een jongen, maar ook in iemand anders, want ik ben pan. Op instagram post ik ook veel over dit onderwerp.

Het uit zich ook een beetje in mijn kledingstijl; vroeger droeg ik voornamelijk hoodies maar nu voel ik me meer thuis in een geruiten pantalon en met nagellak op mijn vingers. Ik heb ook eindelijk voor het eerst een roze shirt! Vijf jaar geleden zou ik dat nooit gedragen hebben, misschien ook uit angst dat mensen je als gay zouden zien. Niet dat dat iets slechts is, maar omdat ik dat niet ben, en mensen dan echt een stukje van je identiteit missen. Ik voelde me eerst bang voor dit soort aannames, nu draag ik wat ik wil en moedig ik anderen ook aan dit te doen.

Hoe voel je je over een dag als 24 mei?

Ik snap wel dat mensen overspoeld worden met dit soort zichtbaarheidsdagen, het zijn er echt veel. Zelf kom ik er ook pas op de dag zelf vaak achter en dan deel ik iets erover op instagram. Maar het is wel belangrijk, omdat mensen zich dan ook kunnen uiten als pan en voorbeelden kunnen zien.

Laatst had ik ook een goed gesprek met een jongen die dacht dat bi of pan zijn alleen iets was voor meisjes. En juist door mij te zien, als pan jongen, wist hij dat hij zich ook zo kon identificeren. Dat voelde echt wel als een eer om iemand daar mee te helpen.

Ik moedig iedereen aan diens seksualiteit te onderzoeken en breder te kijken. Soms pas je even in een hokje en soms groei je er weer uit. Hokjes zijn er om te doorbreken.

Gender Is Geen Ding: Maeve (zij/hen), 24 jaar, panromantisch en aseksueel

Gender Is Geen Ding: Maeve (zij/hen), 24 jaar, panromantisch en aseksueel

Op 24 mei is het ‘Panromantic and Pansexual Awareness Day’, een dag om de zichtbaarheid en diversiteit van pan mensen te vieren. Panseksuele en/of panromantische mensen zijn een groot onderdeel van de bi+ gemeenschap en panseksualiteit is een op zich zelf staande niet monoseksuele identiteit; pan mensen vallen namelijk niet op maar één gender. Voor hen geldt: #GenderIsGeenDing

Door Sara Verlee

Dit jaar zet Bi+ Nederland verschillende pan mensen in het zonnetje door vanaf 17 mei elke dag een interview met een pan persoon te delen. Vandaag is dat:

Maeve (zij/hen), 24 jaar, panromantisch en aseksueel


Maeve is non binair en gebruikt de voornaamwoorden zij/haar en hen/hun. Verder maakt hen Tiktoks in hun vrije tijd over veel lhbti+ onderwerpen.

Er is een verschil tussen romantische en seksuele aantrekking. Maeve beschrijft het zelf als volgt: ‘als je panseksueel ben, dan heb je seksuele gevoelens en soms, afhangend van de persoon, ook seksuele uitingen van deze gevoelens. Romantische aantrekking is dat je een klik met iemand hebt en dat je verliefd kan worden, ook zonder seksuele aantrekking.’

Wat vind je het leukste aan panromantisch zijn?

Ik vind het heel fijn om verliefd te worden op een persoon, op diens karakter. Ik word heel snel verliefd en ik kijk dan eigenlijk niet naar gender. Eerlijk gezegd heb ik wel een kleine voorkeur voor vrouwen, maar heb zeker ook relaties gehad met mannen en non-binaire mensen, het maakt niet heel veel uit.

Hoe verhoudt jouw panromantische oriëntatie zich tot jouw aseksualiteit

Ik dacht eerst altijd dat ik panseksueel was, maar sinds een tijd weet ik dat ik mij helemaal niet seksueel aangetrokken voel tot mensen. Toen ik een beetje ging zoeken op het internet kwam ik de term ‘panromantisch’ tegen en dacht ik: ‘dat ben ik!’. Van aseksualiteit had ik wel eerder gehoord; ik deed eigenlijk aan seks omdat ik dacht dat het hoorde, terwijl ik mij daar niet fijn voelde.

Op welke manier ben je open over je romantische oriëntatie?

Ik wil openheid creeëren en maak dus wel veel Tiktok filmpjes over verschillende lhbti+ onderwerpen. Op Tiktok heb ik een publiek dat veel leert over deze onderwerpen, maar niet veel mensen stellen vragen. Op Instagram daarentegen krijg ik wel eens vragen. Zo zette ik laatst op mijn story ‘wat een knap mens’, en kreeg ik de vraag ‘waarom geen knappe man of vrouw?’ Toen ik antwoordde dat het toch niet uitmaakt of deze persoon man of vrouw is, reageerde de vraagsteller begripvol; ‘je hebt gelijk!’

‘Ik vind het heel fijn om verliefd te worden op een persoon, op diens karakter. Ik word heel snel verliefd en ik kijk dan eigenlijk niet naar gender.’


Ook verbeter ik nog wel eens vrienden als ze me een vrouw noemen. “Ik ben een mens en ik val op mensen”, dat zeg ik er dan meteen bij. Ik ben panromantisch, aseksueel en non-binair. Ik ben mens en wil andere mensen in de eerste plaats ook als mens zien. Wat maakt het uit wat voor hormonen of geslachtsdelen je hebt?

Wat vind je van een dag als 24 mei?

Ik vind het belangrijk dat andere mensen hier bij stilstaan, omdat het zorgt voor meer zichtbaarheid en kennis over bijvoorbeeld pan zijn. Zelf sta ik niet heel veel stil bij dit soort dagen. Elke dag is eigenlijk mijn dag om non-binair, panromantisch, en aseksueel te zijn!