Miniserie gemeenteraadsverkiezingen 2022: Leonie Gerritsen

Miniserie gemeenteraadsverkiezingen 2022: Leonie Gerritsen

In de aanloop naar de Gemeenteraadsverkiezigen geeft Bi+ Nederland aandacht aan vier kandidaten uit het hele land die open zijn over hun bi+ oriëntatie en deze ook zien als onderdeel van hun politieke werk. In deze miniserie lees je over hun achtergrond, hun drijfveren, de successen waar ze trots op zijn en hoe bi+, volgens ieder van hen, ook een politiek thema is. Daarnaast vertellen ze wat ze de komende periode willen bereiken in de politiek als ze worden gekozen op 16 maart.

Door Esther Wouters & Jantine van Lisdonk

Bi+ lokale verkiezingskandidaten: Leonie Gerritsen (zij/haar)


Leonie Gerritsen staat op plaats 3 op de lijst voor de Partij voor de Dieren in Den Haag.

Wie is Leonie Gerritsen en wat drijft je politiek gezien?
‘Ik ben iemand die zich veel zorgen maakt over dingen. Over de planeet, het klimaat, over dierenwelzijn, over ongelijkheid voor mensen. Maar het meest maak ik me zorgen over onrecht. Dat heeft me echt de politiek in gedreven. Dat je ziet hoe machtige mensen met hebzucht onze planeet aan het verwoesten zijn. Ik heb me daar lang voor af proberen te sluiten. Het moment dat Trump in Amerika werd verkozen, was voor mij het moment dat ik politiek actief werd. Toen dacht ik: ‘Dit is dus wat er gebeurt als wij ons allemaal in onze bubbel terugtrekken’. Ik ben actief geworden bij de Partij voor de Dieren, een partij die altijd al mijn hart had. Het is de enige partij die dierenrechten serieus neemt als politiek doel. We brengen activisme naar de politiek en dat vind ik heel mooi.

En nou is het de Partij voor de Dieren, maar is het ook de partij voor lhbti+-ers?
Ja zeker. Als je kijkt naar ons ledenbestand en kandidatenlijst is het aandeel lhbti-ers bijzonder hoog. Dat valt me altijd op. In Nijmegen staat bijvoorbeeld al lang een sterke transvrouw op de eerste plek op de lijst voor de PvdD. We hebben afgelopen 4 jaar veel gedaan voor de groep lhbti+. Voor jongeren maar ook voor dakloze lhbti-ers. Een kwetsbare groep die niet altijd goed terecht kan bij de reguliere daklozenopvang omdat ze zich daar niet veilig voelen.

Welke lhbti+ onderwerpen vindt de PvdD Den Haag belangrijk?
We zagen nogal wat gaten vallen. Bijvoorbeeld op scholen. Uit onderzoek blijkt dat lhbti+ jongeren op school meer gepest worden en ook in Den Haag bleek dat het geval. Via een motie hebben we aangenomen gekregen dat er een rondje langs scholen werd gemaakt om te inventariseren hoe daar de situatie is. Hoe gaat het met de GSA’s (Gender & Sexuality Alliances, red), wordt dat genoeg gestimuleerd? Worden docenten hierin getraind, kan dat beter?
Verder zijn we al 5 jaar bezig met het regelen van genderneutrale toiletten op het stadhuis. De bezwaren die worden opgeworpen zijn heel bijzonder. ‘Hebben we die mensen hier wel?’ Ja natuurlijk zijn er non-binaire en transpersonen die bij de gemeente Den Haag werken! En het zou te ingewikkeld zijn. Nou is het niet zo dat je een loodgieter moet laten komen voor het regelen van een genderneutraal toilet. Het gaat gewoon om het aanpassen van bestickering. Dat lijkt nu eindelijk te gaan lukken.
We hebben er ook voor gezorgd dat er een transvlag wordt gehesen met Trans Visibility Day. De wethouder zei vooraf dat er gekeken moest worden naar ‘wat er mogelijk is’. Dus hebben we voor transvlaggen gezorgd op het juiste moment en gezegd: ‘Kijk, het is mogelijk!’ Op die manier brengen we het activisme er in.

Er zijn ongeveer een miljoen mensen in Nederland met bi+ gevoelens of ervaringen. Denk je dat de politiek zich bewust is van de omvang van deze groep?
Nee, dat denk ik niet. Ik vind in het algemeen dat bi+ mensen nog steeds worden afgedaan als een ‘minority’. Niet omdat we dat cijfermatig zijn, maar wel omdat we als minderheid worden gezien. Lhbti+ wordt sowieso vaak als een te afgescheiden beleidsthema behandeld. Zo hebben we in Den Haag een ‘queernota’. Dan zeggen we vanuit de Partij voor de Dieren: zo werkt dat niet. Je kunt niet een queernota maken en denken dat je daar iedereen mee geruststelt. Het moet overal in zitten: in zorg, in onderwijs, in veiligheid. En niet van: ‘En dan hebben we hier nog iets voor de homo’s’. Dat maakt je echt niet progressief. Je hebt een integrale benadering nodig.

Denk je dat de issues waar bi+ mensen tegenaan lopen voldoende bekend zijn in de politiek?
Onder bi+ mensen komen polyrelaties volgens mij meer voor, daar zou je als gemeente meer ruimte voor moeten maken. Ik zie dat mensen met polyseksuele relaties het heel moeilijk hebben om een geschikt huis te krijgen, passende bijstand te regelen of zorg. Alles is eigenlijk ingericht op een monogame relatie tussen twee mensen.
Het binaire denken, dat je op allerlei formulieren een m of v moet aankruisen, is ook iets waar ik heel vaak tegen in protest kom. Je naam en achternaam zijn bekend, voor de meeste dingen doet je gender er helemaal niet toe. Meestal is de wil er wel om dit beter te doen bij de gemeente, maar ik zie nog veel onwetendheid en onkunde op dit terrein.

‘Je kunt niet een queernota maken en denken dat je daar iedereen mee geruststelt. Het moet overal in zitten: in zorg, in onderwijs, in veiligheid. En niet van: ‘En dan hebben we hier nog iets voor de homo’s’. Dat maakt je echt niet progressief. Je hebt een integrale benadering nodig.’


Je bent publiekelijk open over je seksuele oriëntatie. Waarom vind je dat belangrijk?
Je identiteit speelt denk ik altijd een rol in je politieke werk. Juist als je weet hoe het is om outsider te zijn ben je eerder geneigd om op te komen voor hen die niet altijd het hoogste woord voeren. Zo werkt dat in elk geval voor mij. Ik zie mensen niet snel als cijfer in een statistiek. Als ze het hebben over lhbti-ers denk ik: maar dat ben ik ook. Je kunt al die verschillende mensen niet als groep wegzetten. Dus als iemand het heeft over migranten denk ik ook meteen: dat is geen groep, dat zijn allemaal individuen. Dat komt echt wel door mijn eigen ervaringen.

Wat wil je meegeven aan alle mensen die bi+ zijn in Nederland?
Dat we heel vaak niet weten of iemand lhbti+ is. Het is altijd goed om je te realiseren dat niet iedereen daarvoor uit wil of kan komen. Vanwege cultuur of carriere-overwegingen of iets anders. Het is goed om er rekening mee te houden dat we het soms over mensen hebben terwijl we niet weten dat we het over hen hebben. Misschien ken je wel veel meer bi+ mensen dan je denkt. Wees een safespace voor iedereen.

Op 16 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Op 14 en 15 maart zijn al enkele stembureaus in elke gemeente open. Meer weten hoe de politieke partijen in jouw gemeente denken over LHBTI-kwesties en welke kandidaten LHBTI zijn of zich hiervoor inzetten? Check dan RainbowVote.

Miniserie gemeenteraadsverkiezingen 2022: Stephanie Eveline Waal

Miniserie gemeenteraadsverkiezingen 2022: Stephanie Eveline Waal

In de aanloop naar de Gemeenteraadsverkiezigen geeft Bi+ Nederland aandacht aan vier kandidaten uit het hele land die open zijn over hun bi+ oriëntatie en deze ook zien als onderdeel van hun politieke werk. In deze miniserie lees je over hun achtergrond, hun drijfveren, de successen waar ze trots op zijn en hoe bi+, volgens ieder van hen, ook een politiek thema is. Daarnaast vertellen ze wat ze de komende periode willen bereiken in de politiek als ze worden gekozen op 16 maart.

Door Esther Wouters & Jantine van Lisdonk

Bi+ lokale verkiezingskandidaten: Stephanie Eveline Waal (die/diens | hen/hun)


Stephanie Eveline Waal staat op nummer 15 op de kandidatenlijst van de Haagse Stadspartij in de gemeente Den Haag. Hen is een 24-jarige masterstudent politieke economie en internationale betrekkingen.

Wat zijn je drijfveren om je in te zetten voor de lokale politiek?
‘Ik kom uit een voornamelijk wit en best wel bekakt dorp. Op mijn 17e verhuisde ik naar Den Haag om European Studies te studeren aan de Haagse Hogeschool en kwam dus in een hele internationale en diverse omgeving terecht. Ik vond het heel tof om te leren over al die verschillende culturen en met mensen in aanraking te komen die hele andere ideeën over de wereld hadden dan ik. Die diversiteit vind ik heel bijzonder en is in mijn ogen kenmerkend voor Den Haag. Zulke diversiteit wil ik dus vieren en stimuleren. Toch zijn er partijen die vijandigheid en verdeeldheid tussen mensen proberen te creëren. Ik wil mensen juist verbinden, want verbinding maakt ons sterker. Ik wil ook dat iedereen en zeker ook mensen in zogenaamde ‘achterstandswijken’ gehoord, gezien en geholpen worden.

Met welke thema’s houd je je bezig?
Ik focus me met name op gendergerelateerd geweld, femicide en anti-lhbti+ geweld — en dus lhbti+ en vrouwenemancipatie. In mijn ogen kun je zulk geweld niet bestrijden zonder ook andere vormen van onderdrukking en marginalisering, zoals racisme en armoede, te bestrijden. In de verkiezingen vind ik het belangrijk dat biseksuele en non-binaire personen zichtbaarder worden — of eigenlijk ook gewoon trans personen in het algemeen.


Vaak stopt aandacht voor de lhbti+ gemeenschap bij de L en de H. Zo ging het tijdens de afgelopen Tweede Kamerverkiezingen bijvoorbeeld over homoseksuele mannen die geen bloed mochten doneren, terwijl heel veel bi+ mannen hier ook mee te maken hebben. Wat betreft seksueel geweld is er ook weinig erkenning voor het feit dat bi+ vrouwen hier vaker, of op andere manieren, mee te maken krijgen dan heteroseksuele en Lesbische vrouwen. Het is die onzichtbaarheid die maakt dat ik er nu echt voor wil gaan staan, als iemand die zelf biseksueel én non-binair is. Onze belangen moeten ook echt behartigd worden. Ik zie anti-lhbti+ geweld eigenlijk ook als een vorm van gendergerelateerd geweld. Echter wordt er nog te weinig bij stilgestaan dat lhbti+ mensen daar allemaal op een andere manier mee te maken krijgen.


Verder denk ik ook aan mentale gezondheid: zijn er voldoende plekken waar biseksuele personen naar toe kunnen die in de knoop zitten met zichzelf vanwege hun biseksualiteit? De politiek kan helpen om voldoende aanspreekpunten op te zetten en te zorgen dat er voldoende organisaties voor bi+ mensen zijn.

Wat doet jouw partij specifiek voor lhbti+ en bi+?
De Haagse Stadspartij wil meer voorlichting, diversiteitstrainingen, en campagnes inzetten. Deze kunnen gericht zijn op burgers, maar vooral ook op wetshandhavers die in direct contact staan met burgers (i.e., politie). Dit zijn goede momenten om mensen erop te wijzen dat er naast homofobie ook bifobie is, en dat non-binaire mensen ook met transfobie te maken krijgen. Ook willen we dat gendergerelateerd geweld en anti-lhbti+ geweld als zodanig geregistreerd worden, en dat onderzoek wordt ingesteld om in kaart te brengen hoe vaak en waar het gebeurt in Den Haag. Als we weten wie er mee te maken krijgt en op welke plekken of in welke situaties, dan kunnen we het beter aanpakken.

‘Ik focus me op gendergerelateerd geweld, femicide en anti-lhbti+ geweld —dus lhbti+ en vrouwenemancipatie. In mijn ogen kun je zulk geweld niet bestrijden zonder ook andere soorten onderdrukking en marginalisering, zoals racisme en armoede, te bestrijden.’


In Nederland zijn 1 miljoen mensen bi+. Is er enig bewustzijn over die groep in de politiek?
Bi+ mensen zijn in veel landen de grootste groep onder de lhbti+ paraplu, en toch hebben we veelal de minste organisaties en financiering. De aandacht in de politiek lijkt vaak meer op lesbiennes en homo’s te liggen, wij zijn een soort afterthought. Terwijl wij ook te maken krijgen met homofobie, en daar bovenop ook nog eens met bifobie. Daar moeten we meer aandacht voor vragen.

In Nederland zijn bi+ mensen ook de grootste groep onder de lhbti+ paraplu. Dat betekent niet dat ze allemaal open en zichtbaar zijn.
Ik vind dat heel spijtig. Tijdens de afgelopen Tweede Kamerverkiezingen volgde ik een aantal kandidaten die bi+ zijn. Er werd echter vaker beroep gedaan op hun homoseksuele medekandidaten dan op hen wanneer het over lhbti+ kwesties ging. Het leek soms bijna alsof ze niet echt als LHBTI+ gezien werden. Ik dacht dan: “Hey, maar wij zijn ook een deel van de groep waar je het over hebt, mogen wij ook een stem hebben in dit gesprek?” Ik heb het idee dat homoseksuele mannen en lesbische vrouwen zich vaker durven te profileren met hun lhbti+ identiteit. Ze ownen het meer. Het kan zijn dat bi+ personen het minder durven, of denken dat hun biseksualiteit niet relevant genoeg is.

Jij bent zelf open. Hoe reageert jouw partij daarop?
Heel goed. Veel mensen die betrokken zijn bij onze partij zijn Queer, one way or the other. We hebben ook verschillende genderqueer kandidaten. Al jaren is inclusie bij echt de norm bij de Haagse Stadspartij. Het is geen bijzondere service, maar een norm; iets dat we gewoon doen omdat dat is hoe je met anderen om zou moeten gaan. We zijn allemaal heel open-minded en willen graag van elkaar en anderen leren.

Wat betekent queer voor jou?
Ik wist op mijn 12e al dat ik bi was, als in dat ik meisjes ook interessant vond. Ik had alleen het woord er nog niet echt voor. Op de middelbare school werd ik door klasgenoten als lesbisch ge-out, en daar ben ik toen ook om gepest. Het frustreerde me. Naast dat het pesten zelf natuurlijk heel naar was, dacht ik ook: “Als je me dan toch pest, doe het dan tenminste nog voor het goede! Ik ben niet eens lesbisch!” Er is veel stigma over bi en non-binaire mensen. Ik ben lang voorzichtig geweest om me te uiten, omdat ik zowel in hetero als queer spaces merkte dat er veel vooroordelen zijn als je biseksueel bent, en zeker als je meer femme bent. Sinds ik in Den Haag woon en hier studeer, ben ik er meer open, trots en schaamtelozer over dat ik bi ben.

Wat zou je bi+ en queer mensen willen meegeven?
Schaam je niet. Weet dat je recht hebt op queer spaces en om daar te zijn. Je hebt recht op een gemeenschap, steun en begrip. Je hoeft je biseksualiteit aan niemand te bewijzen —dat was voor mij een belangrijke les. Je bent nog steeds even bi, ook al ben je in een relatie met iemand van de andere sekse. En biseksualiteit kan er verschillend uit zien voor andere mensen. Laat hoe jij jezelf ziet niet beïnvloeden door de ideeën die andere mensen over biseksualiteit hebben. Het is een label om een naam te geven aan jouw ervaringen en manier van liefhebben. Het is niet een hokje waar jij jezelf in moet wurmen om in te passen, dat is niet hoe het werkt. Je mag zelf invulling geven aan jouw eigen biseksualiteit, en je mag trots zijn op wie je bent – inclusief je biseksualiteit!

Op 16 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Op 14 en 15 maart zijn al enkele stembureaus in elke gemeente open. Meer weten hoe de politieke partijen in jouw gemeente denken over LHBTI-kwesties en welke kandidaten LHBTI zijn of zich hiervoor inzetten? Check dan RainbowVote.

Miniserie gemeenteraadsverkiezingen 2022: Elte Hillekens

Miniserie gemeenteraadsverkiezingen 2022: Elte Hillekens

In de aanloop naar de Gemeenteraadsverkiezigen geeft Bi+ Nederland aandacht aan vier kandidaten uit het hele land die open zijn over hun bi+ oriëntatie en deze ook zien als onderdeel van hun politieke werk. In deze miniserie lees je over hun achtergrond, hun drijfveren, de successen waar ze trots op zijn en hoe bi+, volgens ieder van hen, ook een politiek thema is. Daarnaast vertellen ze wat ze de komende periode willen bereiken in de politiek als ze worden gekozen op 16 maart.

Door Jantine van Lisdonk & Esther Wouters

Bi+ lokale verkiezingskandidaten: Elte Hillekens (zij/haar)


Elte Hillekens staat op nummer 5 op de kandidatenlijst van GroenLinks in de gemeente Groningen. Ze is 22 jaar en student sociologie aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Wat zijn je drijfveren om je in te zetten voor de lokale politiek?
‘Het gaat voor mij om sociale rechtvaardigheid en dat is universeel, want het komt terug in alle beleidsterreinen. Ik wil me inzetten voor een betere representatie van jongeren en studenten in de politiek, want op dit moment is maar 7% van de raadsleden onder de 30 jaar. Het feit dat ik vrouw en queer ben en daardoor situaties en ervaringen deel, wil ik graag meenemen. Ik voel me verantwoordelijk om een vertegenwoordiger te zijn van deze groepen in vooral de sociale thema’s.

Wil je je ook nog voor specifieke lhbti thema’s inzetten?
In mijn vrouw-zijn en queer-zijn is sociale veiligheid op straat belangrijk. Vanuit jongeren vind ik seksuele veiligheid belangrijk. Ik heb nu geen relatie en ik heb relatief veel losse seksuele contacten. Dan speelt seksuele veiligheid een rol.

Hoe zit dat binnen GroenLinks?
Binnen GroenLinks zeggen we dat lhbti niet een onderwerp is, maar integraal aan bod moet komen. In sport gaat het om mee kunnen doen. In veiligheid in de openbare ruimte gaat het erom dat het ook geldt voor queer personen. In onderwijs is het fundamenteel dat er aandacht voor is. Als specifiek thema willen we ons inzetten voor seksuele gezondheid van jongeren en studenten. Het gaat dan om soa preventie en testen bij de GGD’en, die onder de gemeenten vallen. Jongeren en een aantal queer groepen krijgen hierin extra aandacht. Ook gaan we over consent (seksueel geweld) en soa’s in gesprek met studenten, jongerenverenigingen en op scholen.

In Nederland zijn 1 miljoen mensen bi+. Is er enige bewustzijn over die groep in de politiek?
Ik was zelf ook wel verrast toen ik hoorde dat we met 1 miljoen mensen zijn. We zijn nog best wel een onzichtbare groep. Je kunt heel lang onder de radar bi+ zijn. Het geeft een steuntje in de rug dat we ons duidelijk moeten blijven uitspreken. Ook in de politiek, want daar is nog niet zoveel bewustzijn. Natuurlijk hoef je niet uit te kast te komen als je dat niet wilt, want ook dat is je goed recht. Maar ik ben er wel graag open over en spreek me uit.

Die 1 miljoen mensen zijn niet allemaal zichtbaar en open. Hoe is dat bij jou?
Ik heb wel een journey gehad, waarin ik van label naar label ging en uiteindelijk ben ik bij queer uitgekomen. Ik ben blij dat ik in een omgeving zit waar ik makkelijk open kan zijn. Mensen hebben me daarin altijd gesteund en ze kijken er niet van op. Dat moet natuurlijk voor iedereen zo kunnen zijn en niet dat het een privilege is.

‘Ik was zelf ook wel verrast toen ik hoorde dat we met 1 miljoen mensen zijn. We zijn nog best wel een onzichtbare groep. Je kunt heel lang onder de radar bi+ zijn. Het geeft een steuntje in de rug dat we ons duidelijk blijven uitspreken.’


Wat betekent queer voor jou?
Dat ik op mensen val, ongeacht genderidentiteit of genderexpressie. Het draait om de persoon. Ik hoop dat over 50 jaar gewoon niemand meer vraagt naar een identiteit en ‘op wie val je’, behalve dan met wie je een relatie hebt. Dat is misschien erg optimistisch. Toen ik jonger was, identificeerde ik me als lesbisch, ook omdat het toen de bekende optie was. Voor mij is dat gradueel veranderd naar queer. Het staat bij mij niet vast op wie ik val, dat verandert in fasen.

Wat zou je bi+ of queer mensen willen meegeven?
Met de kennis dat we met een miljoen zijn, hoop ik dat je je gezien blijft voelen. Ik ga me heel erg inzetten hiervoor in de lokale politiek. Ga je vooral ook zelf tegen de politiek aan bemoeien en laat je horen. Sluit je aan bij een partij of ga je inzetten in je buurt. Laat je niet tegenhouden dat het nu allemaal oude, witte, hetero mannen zijn. Hoe conservatiever een partij is, hoe heteronormatiever ze meestal zijn. Maar bij GroenLinks zit dat goed. Uit de RainbowVote bleek dat veel mensen bij GroenLinks in Groningen queer zijn of zich daarvoor willen inzetten. En dat doe ik ook.

Op 16 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Op 14 en 15 maart zijn al enkele stembureaus in elke gemeente open. Meer weten hoe de politieke partijen in jouw gemeente denken over LHBTI-kwesties en welke kandidaten LHBTI zijn of zich hiervoor inzetten? Check dan RainbowVote.

Miniserie gemeenteraadsverkiezingen 2022: vreer verkerke

Miniserie gemeenteraadsverkiezingen 2022: vreer verkerke

In de aanloop naar de Gemeenteraadsverkiezigen geeft Bi+ Nederland aandacht aan vier kandidaten uit het hele land die open zijn over hun bi+ oriëntatie en deze ook zien als onderdeel van hun politieke werk. In deze miniserie lees je over hun achtergrond, hun drijfveren, de successen waar ze trots op zijn en hoe bi+, volgens ieder van hen, ook een politiek thema is. Daarnaast vertellen ze wat ze de komende periode willen bereiken in de politiek als ze worden gekozen op 16 maart.

Door Jantine van Lisdonk & Esther Wouters

Bi+ lokale verkiezingskandidaten: vreer verkerke (hen/hun)


vreer staat op nummer 8 op de kandidatenlijst van BIJ1 in Amsterdam.

Wat zijn jouw thema’s?
‘Ik ben fractie vertegenwoordiger en woordvoerder op de thema’s gender, seksualiteit, mobiliteit, ruimtelijke ordening en economie. Vanuit BIJ1 zet ik me in voor radicale democratisering en meer integriteit van bestuur en economie, waarbij burgers en werknemers weer centraal staan. Vanuit de intersectie met geleefde realiteiten kom ik ook op voor queer mensen, geracialiseerde mensen, mensen met een beperking en neurodiverse mensen. Wij zijn net zo hard mensen als ieder ander. Een maatschappij die alleen één type persoon erkent, namelijk de burgerlijke witte, heternormatieve abled bodied en minded persoon, dat kan gewoon niet. Dat is niet gelijkwaardig en rechtvaardig en dat is exact waar ik voor sta.

Speelt je seksuele oriëntatie een rol in wat je doet?
Jazeker. Ik gebruik de term queer, anderen gebruiken bi+. Ik ben historisch ooit als bi begonnen. Queer vind ik fijner, omdat het ook een gepolitiseerde term is. Als queer persoon verzet ik me tegen de heteronormatieve cultuur die overal heerst door het patriarchale, kapitalistische systeem. Dat leidt tot ellende en is de oorzaak van je niet thuis kunnen voelen in de wereld. In mensenrechten en ook in veel religies wordt ervan uitgegaan dat mensen in feite gelijkwaardig zijn. Maar in een heteronormatief systeem worden alle niet- cismannen zwaar benadeeld. Daarom voer ik nadrukkelijk een antiheteronormatieve politiek. Door er bijvoorbeeld voor te zorgen dat bedrijven in hun CAO’s en personeelsregelingen open staan voor werknemers die relaties hebben met meerdere mensen of die kinderen hebben uit verschillende relaties. Je kunt dat nu meestal niet aangeven.

‘Wij zijn net zo hard mensen als ieder ander. Een maatschappij die alleen één type persoon erkent, namelijk de burgerlijke witte, heternormatieve abled bodied en minded persoon, dat kan gewoon niet. Dat is niet gelijkwaardig en rechtvaardig en dat is exact waar ik voor sta.’


Bij Bi+ Nederland hebben we het vaak over de monoseksuele norm, ofwel de norm dat mensen op één gender vallen. Leef jij daar ook mee?
Ja, de monoseksuele norm daar kan ik helemaal niks mee. Het is onderdeel van de heteronormatieve norm waar ik me tegen verzet.

Wat wil BIJ1 hier concreet tegen doen?
Vanuit BIJ1 willen we nadrukkelijk dat de gemeente Amsterdam in publiciteit ook niet-heteronormatieve foto’s plaatst. Dat mensen worden aangeschreven met hun gekozen namen en niet geslachtelijk wordt aangeschreven of aangesproken, behalve als je hebt aangegeven dat je dat zelf wilt. Ik heb een jaar nodig gehad om te zorgen dat de post van de gemeente aan mij ongegenderd was. We willen natuurlijk ook dat alle regelingen van de gemeente opengesteld worden voor niet-monoseksuele mensen.

Er zijn 1 miljoen mensen bi+. Hoe zit het in de Amsterdamse gemeenteraad?
Ik ken wel Tweede Kamerleden die bi+ of poly zijn, maar of in de Amsterdamse raad, dat weet ik niet. De progressieve en liberale partijen in Amsterdam staan er heel open en positief in. Als wij vanuit BIJ1 hier voorstellen over indienen dan steunen zij die meestal.

Vind je het belangrijk om openlijk queer te zijn in de politiek?
Ja, practice what you preach.

Je schrijft je naam vreer bewust met kleine letters? Heeft dat met queer te maken?
Historisch is het begonnen als een internet nickname die je altijd met kleine letters schrijft. Er zijn meer queer mensen die dat doen. vreer is niet alleen een persoonlijke naam, maar ook een genusnaam. Je hebt mevrouw en je hebt meneer, dat voeg je samen dan krijg je mevreer. Je haalt ‘me’ eraf dan hou je vreer over. Lekker radicaal. Als je een relatie hebt met mij dan heb je vervrering in plaats van verkering.

Tot slot, wat zou je bi+ en queer mensen willen meegeven in Amsterdam?
Wees je bewust dat overal bi+ en queer mensen zijn. Durf te zijn. Luister zo min mogelijk naar de mening van anderen over wie jij bent. Zoek gelijkgestemden op internet en zeker ook in real life. Kom naar buiten. Dat wil niet zeggen ‘kom uit de kast’, want je mag zelf bepalen hoe je er mee om gaat en met wie je wat deelt. Probeer wel op jouw manier bewustzijn te kweken dat jij anders bent en dat er heel veel andere mensen zijn. Niemand wordt beter van de monoseksuele, heteronormatieve norm. Als je wilt dat dit goed in de politiek terecht komt dan moet je BIJ1 stemmen. Stem in ieder geval op een queer of iemand van kleur. BIJ1 is de enige echte oplossing, want niemand is zo gelijkwaardig en rechtvaardig georiënteerd als wij dat zijn. Dat is onze raison d’être.

Op 16 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Op 14 en 15 maart zijn al enkele stembureaus in elke gemeente open. Meer weten hoe de politieke partijen in jouw gemeente denken over LHBTI-kwesties en welke kandidaten LHBTI zijn of zich hiervoor inzetten? Check dan RainbowVote.

Een regenboogkleurige weg naar het ontdekken van een nieuwe ik

Een regenboogkleurige weg naar het ontdekken van een nieuwe ik

Patricia Wit is vrijwilliger bij Bi+ Nederland als o.a. fotograaf, grafisch ontwerper en editor. Dit stuk verscheen oorspronkelijk in het Engels op haar persoonlijke blog op 11 januari 2022. 

Ik kom niet van hier en ook niet van daar. Ik ben half om half, opgegroeid in te veel culturen om er één de mijne te noemen.

Althans, de eerste dertig jaar van mijn leven was het enige constante aan mij dat ik een meid was die gek was op jongens. Daarna begon een kleurrijker hoofdstuk.

Toen ik dertig jaar oud was, begon een nieuw deel van mij naar buiten te komen. Ik was voor het eerst gefascineerd door een vrouw tijdens het kijken naar The L Word, de originele serie. Ik begreep niet waarom of hoe ik deze gevoelens had. Toen ik opgroeide, was ik altijd verliefd op minstens twee jongens tegelijk (volgens mijn moeder).

Dit was echter de eerste keer dat ik een persoon van hetzelfde geslacht leuk vond.

Ik had het geluk om destijds in Madrid te wonen, een stad waar ik zonder aarzelen mijn gevoelens kon verkennen. Hoewel ik nog erg nieuw was in deze wereld, besloot ik op een koude dag in januari 2009 om naar een lesbische bar te gaan. Hier had ik mijn eerste zoen met een dame. Het was een goede zoen, en mijn gevoelens tot dusver leidden me langs een prachtig regenboogkleurige weg. Zozeer als ik profiteerde van de tijd dat ik er nog woonde, het moment dat ik wegging, was het alsof dat deel van mij nauwelijks bestond.

Mezelf verstoppen

Toen ik naar Chili verhuisde, had ik het gevoel dat ik iets moest verbergen dat nog in de ontdekkingsfase was. Hoewel ik een keer een andere vrouw leuk vond, kwam er nooit iets uit. Als het om mannen ging, merkte ik dat ik leefde met de overtuiging dat het beter was om alleen te zijn dan in slecht gezelschap. Ik voelde me tot niemand aangetrokken, man noch vrouw.

In 2018, toen ik het bijna had opgegeven, bevond ik me weer in Europa en realiseerde ik me dat er een plek was waar ik weer mezelf kon zijn en het deel kon verkennen dat er al bijna tien jaar eerder uit wilde.

Het masker afzetten

Het kostte me echter twee jaar en het begin van een pandemie om terug naar Nederland te verhuizen. Het is hier dat ik, ook al is het voornamelijk online voor nu, anderen heb ontmoet zoals ik. Ik kon eindelijk dat masker afzetten.

Toen ik arriveerde, zocht ik een plek met mensen met wie ik me kon identificeren. Ik kwam op een website van een organisatie genaamd Bi+ Nederland, en nadat ik de quiz op de pagina had gedaan, wist ik dat ik de plek had gevonden waar ik mezelf kon zijn. Na een online meetup en een workshop gevolgd te hebben, werd ik langzaamaan een deel van hun wereld als vrijwillige fotograaf en grafisch ontwerper, en zij werden een deel van de mijne.

Voor mijn sociale leven sloot ik me aan bij een groep genaamd Queer Nerds, waar ik meer mensen zoals ik vond. Door lid te worden van deze groep is mijn wereld nog meer opengegaan.

Vertegenwoordiging

Een van de dingen die ik me realiseerde naarmate ik meer betrokken raakte bij mijn nieuwe gemeenschap, is dat hoewel er langzaamaan meer vertegenwoordiging is, ik nog steeds het gevoel heb dat er meer verhalen kunnen worden verteld, daarom wilde ik je het mijne vertellen.

Ik heb me sinds 2009 geïdentificeerd als biseksueel, maar een vast label plakken op hoe ik me voel, klopt niet. Ik leer elke dag iets nieuws over mezelf. Dus dat vermeende etiket dat ik de ene dag op mezelf zou plakken, kan de volgende dag veranderen.

Omdat we onszelf in de wereld willen zien, hebben we meer vertegenwoordiging nodig in de boeken die we lezen en de media die we consumeren.

Dus om dit ontdekkingsverhaal af te sluiten, laat ik je achter met twee boeken die ik aanbeveel, met biseksuele personages erin.

Boeken

Er zijn er meer en ik heb een lange lijst die ik nog moet lezen. Ik zal bij een andere gelegenheid proberen een artikel te schrijven over biseksuele representatie in boeken en de media, maar voor nu is dit het.

 

——– 

 

Hoewel dit geen coming-out verhaal was, maar een verhaal van zelfontdekking, hoop ik dat ik door mezelf naar buiten te brengen anderen laat zien dat ze niet alleen zijn.