Felicia

Felicia

In dezelfde periode dat ik er achterkwam dat ik bi+ was, werd ik chronisch ziek. Het bi+ zijn voelde voor mij toen, en eigenlijk nu nog steeds, als iets minder heftig om te vertellen dan het ziek zijn. Het was lang het normaalste stukje waar ik aan vast kon houden.

Aan de andere kant zorgde het ziek zijn er voor mij voor dat ik er achter kon komen dat ik bi+ ben. Ik paste niet meer in het plaatje van wat men van een jonge vrouw verwacht en dat zette me aan het denken over wie ik ben en wat ik wilde.

Nu, precies 10 jaar nadat ik uit de kast kwam, weet ik inmiddels eindelijk wat ik wil. Het zal voor mij op een andere manier moeten dan hoe anderen het doen, ik ben bijvoorbeeld 26 en zit in het eerste jaar van een bachelorstudie, maar ik heb er vertrouwen in dat het goed komt. Mijn doel is nu om journalist/documentairemaker te worden, om zo andere ongeziene verhalen te kunnen vertellen. Mijn bi+, queer, plus size en gehandicapt zijn neem ik daar in mee omdat het echt deel is van wie ik ben.

Een deel waar ik blij mee ben, waar ik trots op ben.

Felicia gebruikt als voornaamwoorden zij/die/hen.

Sascha

Sascha

Bi+ zijn betekent voor mij vrijheid en liefde ongeacht iemands gender. Na mijn transitie kwam ik erachter dat ik me aangetrokken kan voelen tot mensen ongeacht hun gender, maar dat ik voor mijn transitie moeite kon hebben in hoe mensen mij zagen en behandelden op basis van mijn geboortegeslacht.

Nu wil ik laten zien dat het helemaal okay is om niet monoseksueel te zijn en dat het fijn is om jezelf en je gevoelens naar anderen volledig te accepteren en ruimte te geven.

Sascha gebruikt als voornaamwoorden hij/hem.

Esther

Esther

Tijdens mijn middelbare schooltijd werd ik zowel verliefd op mijn biologielerares als mijn wiskundeleraar. Ik heb korte tijd gedacht dat dat voor iedereen kon gelden, maar de wereld om me heen bleek al snel strakker ingedeeld. Toen mijn moeder me op mijn 17e vroeg of ik lesbisch was zei ik nee, en dat klopte ook. Maar zonder bi rolmodel in mijn leven stond ik met mijn mond vol tanden. Ik had niet de taal om het verder uit te leggen.

 

Maar zonder bi rolmodel in mijn leven stond ik met mijn mond vol tanden. Ik had niet de taal om het verder uit te leggen.

Er volgden vriendjes, dus was er over praten dan echt nog nodig? Misschien zou ik er nooit iets mee doen. Maar wel of niet er iets mee doen, daar gaat het eigenlijk niet over. Het is deel van mij en gelukkig ben ik op mijn 32e dan toch uit de kast gekomen als bi. Loud and proud! Ik voelde me meer heel. Niet meer met iets afgesplitst dat beter in de schaduw kon blijven. Het Landelijk Netwerk Biseksualiteit heeft me in die tijd laten zien dat ik niet alleen ben.

Nu decennia later is er Bi+ Nederland. Helaas niet voor niets, want hoewel de queer letterwaaier terecht is uitgebreid, is de zichtbaarheid van de B hierin helaas niet meegegroeid buiten en binnen de queer community.

Voor mezelf stond het bi zijn al een tijd niet meer zo hoog op de agenda. Het is gelukkig gewoon onderdeel van wie ik ben. Maar toen ik hoorde over Bi+ Nederland, en wat er allemaal nog te doen is, voelde ik me geroepen. Ik wil niet bijdragen aan de onzichtbaarheid van de B. Ik wil weer zichtbaarder zijn. Al zou ik maar voor één persoon dat bi+ rolmodel zijn dat ik ooit zelf graag had willen hebben.

Esther gebruikt als voornaamwoorden zij/haar.