dit was de International Bisexuality Research Conference 2022

dit was de International Bisexuality Research Conference 2022

Lika Brinkman zet zich als vrijwilliger bij Bi+ Nederland in voor onderzoek gerelateerde taken. Terwijl velen van ons aanwezig waren bij de Bi+ Dag, bezocht Lika de International Bisexuality Research Conference. 

Zaterdag 24 september vond de International Bisexuality Research Conference plaats, de jaarlijks terugkerende online conferentie georganiseerd door de Bisexual Research Group. Tijdens de conferentie kwamen onderzoekers over heel de wereld hun onderzoek rondom bi+ presenteren. Daarnaast kregen ook bi+ activisten de ruimte om ervaringen en verhalen te delen.

Door Lika Brinkman

Niet slechts óver bi+ mensen, maar vooral mét en dóór bi+ mensen.


De conferentie had een goed gevuld programma, van 9.30 uur ’s morgens tot 22.00 uur ’s avonds, met meer dan 60 sprekers. Verspreid over de hele dag waren er meer dan 500 bezoekers uit vijf verschillende continenten aanwezig. De combinatie van presentaties over onderzoek met daarin een focus op theorie en data, en het horen van verhalen over geleefde ervaringen van bi+ mensen maakte dat dit een conferentie was waar onderzoek en praktijk bij elkaar kwamen. Er werd niet slechts gesproken óver bi+ mensen, maar vooral ook mét en dóór bi+ mensen.

Een mooie weerspiegeling

De conferentie bestond uit zes rondes aan panels, afgewisseld met 5 rondes voor keynote sprekers. De onderwerpen van de panels en keynotes waren zeer divers. Zo ging het over representatie in de media, geschiedenis, zichtbaarheid, gemeenschap, mentale gezondheid, politiek en activisme, relaties en monogamie, mannelijkheid, en onderzoekspraktijken. Wat mij opviel in het taalgebruik, is dat veelal de term ‘bi+’ werd gebruikt. In de presentaties werd ook veel gesproken over verschillende seksuele identiteiten binnen de koepelterm ‘bi+’, zoals biseksualiteit, queer en panseksualiteit. Verder was het mooi om te zien dat in veel presentaties aandacht werd besteed aan kruisende identiteiten (intersectionalities) en onderbelichte groepen binnen de bi+ gemeenschap, zoals bi+ mensen van kleur, bi+ mensen die religieus zijn, en bi+ mannen. Tot slot was er een interessante scheiding te zien tussen onderzoekers die meer een focus hadden op het definiëren van biseksualiteit, en onderzoekers die argumenteerden tegen dit hokjes denken. De diversiteit aan sprekers, thema’s en perspectieven zorgden ervoor dat het geen eenzijdige conferentie was, wat ook een mooie weerspiegeling is van de bi+ gemeenschap als diverse gemeenschap.

Ik neem jullie graag mee in een aantal uitspraken die mij zijn bijgebleven van enkele presentaties die ik heb bijgewoond. Om te beginnen bij de eerste keynote spreker, Hafsa Quereshi (bi+ activist bij Stonewal, VK) die diens ervaring en verhaal met ons deelde. Een van hun uitspraken die mij is bijgebleven is dat “niemand hoeft te hebben geleden of te lijden om te mogen zijn wie ze zijn, en om zich hiervoor uit te spreken”. Deze uitspraak is bij mij blijven hangen omdat het een belangrijke herinnering is dat iedereen unieke ervaringen heeft, en dan elke ervaring even belangrijk is. Hoe ‘moeilijk’ of ‘makkelijk’ iemand het heeft (gehad) , hoeft hierin geen rol te spelen.

‘Niemand hoeft te hebben geleden of te lijden om te mogen zijn wie ze zijn, en om zich hiervoor uit te spreken’


Hierna heb ik de presentatie van Dr. Zori Paul (onderzoeker Marquette University, VS) bijgewoond, die vertelde over haar onderzoek naar bi+ vrouwen van kleur en micro-bevestigingen (micro-affirmations). Deze micro-bevestigingen zijn kleine uitspraken en gebaren waarmee iemands identiteit bevestigd wordt, die opeengestapeld een groot positief effect kunnen hebben op de ontvanger ervan. Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld bij het vragen naar iemands relatiestatus, te vragen of die persoon een partner heeft, in plaats van een vriendin of vriend. Uit Zori haar onderzoek bleek dat de internalisering van bi-negativiteit kan verminderen als mensen onderdeel zijn van een gemeenschap waarin bewust en expliciet rekening gehouden wordt met de inclusie en erkenning van bi+ seksualiteiten.

De dag sloot ik af met de presentatie van keynote spreker Dr. Rosie Nelson (onderzoeker University of Bristol, VK), over ‘bi-privilege in passing’. Er wordt vaak aangenomen dat bi+ mensen het ‘privilege’ hebben om door te kunnen gaan als heteroseksueel (passing), waardoor zij de discriminatie en stigmatisering kunnen vermijden waar homoseksuele mensen mee te maken hebben. Rosie betoogde dat dit op geen enkele manier een privilege is. Het laat juist zien hoe machtsstructuren zoals de heteroseksuele norm en de monoseksuele norm ervoor zorgen dat de legitimiteit van bi+ seksualiteiten niet wordt erkend. Rosie eindigde met de boodschap dat deze machtsstructuren het echte probleem zijn, en dat die doorbroken moeten worden: “vecht naar boven, niet naar benden”.

Dit was slechts een greep van de verschillende onderwerpen die aan bod zijn gekomen tijdens de conferentie. Voor diegenen die graag meer willen weten over de panels en de sprekers heb ik goed nieuws. Alle opgenomen panels en keynotes zijn terug te kijken via het YouTube kanaal van The Bisexual Research Group. Houd hun website in de gaten voor updates. Op de website is ook meer informatie te vinden over het programma en de sprekers.

Terugblik op de Bi+ Dag 2022

Terugblik op de Bi+ Dag 2022

bi+ dag 2022:

1 van 1 miljoen

Een primeur: de allereerste offline Bi+ Dag! Op zaterdag 24 september verzamelden zich een honderdtal deelnemers bij DUS in Utrecht voor een dag vol workshops, ontmoetingen, en herkenning. Sara schreef een kort verslag over de dag zelf.

Een primeur: de allereerste offline Bi+ Dag! Op zaterdag 24 september verzamelden zich een honderdtal deelnemers bij DUS in Utrecht voor een dag vol workshops, ontmoetingen, en herkenning. Sara schreef een kort verslag over de dag zelf.

Het regenachtige weer zorgde voor een lange binnenkomst; (regen)jassen ophangen, workshoptickets halen, en lange kennismakingsgesprekken met koffie. Ook niet vreemd dus dat er bij de check-in tijdens de opening antwoorden zoals ‘doorweekt’ en ‘koud’ verschenen. Qua emoties waren mensen enthousiast maar vonden sommigen het ook wel spannend. Na een openingswoord van directeur Barbara Oud nam dagvoorzitter Tirsa With het over.

Het regenachtige weer zorgde voor een lange binnenkomst; (regen)jassen ophangen, workshoptickets halen, en lange kennismakingsgesprekken met koffie. Ook niet vreemd dus dat er bij de check-in tijdens de opening antwoorden zoals ‘doorweekt’ en ‘koud’ verschenen. Qua emoties waren mensen enthousiast maar vonden sommigen het ook wel spannend. Na een openingswoord van directeur Barbara Oud nam dagvoorzitter Tirsa With het over.

Met een positieve en energieke insteek startte Tirsa met het panel van de dag. Het panel ging over diverse ervaringen van bi+ personen, in dit geval de ervaringen van Nicole Römer, Marischka Verbeek, Laurens Zevenbergen, en Robbert Nijziel.

Met een positieve en energieke insteek startte Tirsa met het panel van de dag. Het panel ging over diverse ervaringen van bi+ personen, in dit geval de ervaringen van Nicole Römer, Marischka Verbeek, Laurens Zevenbergen, en Robbert Nijziel.

 Er kwamen veel verschillende onderwerpen aan bod: wat je positief vindt aan bi+ zijn, maar ook waar je tegenaanloopt. De panelleden praatten heel open, gaven ook advies aan het publiek, en beantwoordden vragen. Na afloop gaven veel deelnemers aan dat ze zich konden vinden in het panel, soms tot (positieve) ontroering toe.

Er kwamen veel verschillende onderwerpen aan bod: wat je positief vindt aan bi+ zijn, maar ook waar je tegenaanloopt. De panelleden praatten heel open, gaven ook advies aan het publiek, en beantwoordden vragen. Na afloop gaven veel deelnemers aan dat ze zich konden vinden in het panel, soms tot (positieve) ontroering toe.

Na een korte koffiepauze startte de eerste workshopronde. Deze bestond uit de volgende workshops: newbi+, polyamorie, toegankelijkheid, bi+ mannelijkheid, en diversiteitskaarten. Velen kozen voor de workshop polyamorie, en er zat ook een grote groep bij de newbi workshop. “Ik vond het fijn om voor het eerst bi+ mensen te ontmoeten” zei één van de deelnemers over de newbi workshop. Bij de workshop toegankelijkheid creëren leerde één deelnemer dat “toeganklijkheid niet alleen gaat over de locatie van event”.

Na een korte koffiepauze startte de eerste workshopronde. Deze bestond uit de volgende workshops: newbi+, polyamorie, toegankelijkheid, bi+ mannelijkheid, en diversiteitskaarten. Velen kozen voor de workshop polyamorie, en er zat ook een grote groep bij de newbi workshop. “Ik vond het fijn om voor het eerst bi+ mensen te ontmoeten” zei één van de deelnemers over de newbi workshop. Bij de workshop toegankelijkheid creëren leerde één deelnemer dat “toeganklijkheid niet alleen gaat over de locatie van event”.

Op de workshopronde 1 volgde meteen de lunch. De locatie DUS had een uitgebreid aanbod met o.a. vegetarische worstenbroodjes. Ook wisten veel deelnemers de stand van Savannah Bay, de feministische boekenwinkel van Utrecht, te vinden. Omdat het zo gezellig was, moesten sommige deelnemers zich haastten naar de volgende workshopronde.

De newbi+ workshop keerde terug in deze ronde, vergezeld door vier andere workshops: shibari (touwenbondage), bi+:de basis, improviseren, en grenzen stellen. Vooral bij shibari bleven deelnemers lang hangen. Bij bi+: de basis hadden veel deelnemers naast vragen ook suggesties voor Bi+ Nederland. Bij de improversen workshop kwam iedereen sneller los dan verwacht. Tijd voor de sluiting van de dag.

De newbi+ workshop keerde terug in deze ronde, vergezeld door vier andere workshops: shibari (touwenbondage), bi+:de basis, improviseren, en grenzen stellen. Vooral bij shibari bleven deelnemers lang hangen. Bij bi+: de basis hadden veel deelnemers naast vragen ook suggesties voor Bi+ Nederland. Bij de improversen workshop kwam iedereen sneller los dan verwacht. Tijd voor de sluiting van de dag.

Tijdens de check-in bij de afsluiting vond men de dag ‘inspirerend’, ‘leerzaam’, ‘gezellig’. Daarnaast gaf het publiek ook aan veel fijne mensen ontmoet te hebben, en dat de dag eigenlijk te kort was! Illustrator Jessy Wong heeft de dag nog samengevat in een illustratie met enkele mooie quotes zoals ‘ik voel me hier gezien, ik kan zijn wie ik ben’. Ik sluit me aan bij de volgende zin uit de mentimeter: ‘voor herhaling hervatbaar’.

Tot volgend jaar!

Gender Is Geen Ding: Beatrice, 25 jaar, (zij/haar), panromantisch en demiseksueel

Gender Is Geen Ding: Beatrice, 25 jaar, (zij/haar), panromantisch en demiseksueel

Op 24 mei is het ‘Panromantic and Pansexual Awareness Day’, een dag om de zichtbaarheid en diversiteit van pan mensen te vieren. Panseksuele en/of panromantische mensen zijn een groot onderdeel van de bi+ gemeenschap en panseksualiteit is een op zich zelf staande niet monoseksuele identiteit; pan mensen vallen namelijk niet op maar één gender. Voor hen geldt: #GenderIsGeenDing

Door Sara Verlee

Dit jaar zet Bi+ Nederland verschillende pan mensen in het zonnetje door vanaf 17 mei elke dag een interview met een pan persoon te delen. Vandaag is dat:

Beatrice, 25 jaar, zij/haar, panromantisch en demiseksueel


Beatrice is 25 jaar en is voor haar studie van Italië naar Nederland verhuist. Nu woont ze al een tijdje in Amsterdam en is zij onderzoeker. Ze is ook heel actief bij de organisatie VU Pride, die zich inzet voor lhbti+ studenten en medewerkers van de Vrije Universiteit in Amsterdam. Ze is panromantisch en demiseksueel.

Wat maakt jou blij om panromantsich te zijn?

Ik vind veel mensen gewoon leuk of interessant, hun gender maakt mij helemaal niet uit. Ook heb ik de tijd heb genomen om dit uit te zoeken over mijn seksualiteit.

En hoe zie je de link tussen panromantisch zijn en demiseksueel?

Omdat ik dus de tijd heb genomen om mijn seksuele en romantische oriëntatie nader te onderzoeken. Ik wist eerst bijvoorbeeld niet dat aseksualiteit een spectrum is, waar demiseksueel een onderdeel van is. In daten had ik weinig interesse, nog minder zelfs in seks of seksueel contact. Ik moet echt dingen gemeen hebben met mensen en dat vond ik alleen terug in vrienden, niet mijn dates. Ook heb ik heel lang een soort connectie met mijn lichaam gemist.

‘Ik vind veel mensen gewoon leuk of interessant, hun gender maakt mij helemaal niet uit. Ook heb ik de tijd heb genomen om dit uit te zoeken over mijn seksualiteit.’


Pas toen ik bij VU Pride kwam en in Amsterdam ging wonen, had ik ruimte om alles over mijzelf te ontdekken. Er is hier een grote queer community die natuurlijk niet altijd even geweldig is maar de open houding hier voelt al een stuk beter dan waar ik vandaan kom. En juist mijn vrienden hier hebben ervoor gezorgd dat ik begreep dat mijn connectie met mijn lichaam niet kapot is, maar juist onderdeel van mijn seksualiteit. Ik voel alleen seksuele aantrekking tot mensen die ik heel goed ken; dit kan emotioneel of intellectueel zijn, zolang er maar een connectie is, dat ik de persoon kan vertrouwen, voordat er iets van aantrekkingskracht is.

Draag je jouw panromantische voorkeur ook uit?

Zeker! Ik ben heel open over het feit dat ik panromantisch ben, vooral omdat ik het gevoel heb dat er zowel binnen of buiten veel bi/pan erasure plaatsvindt*. Tijdens mijn puberteit vond ik dat echt lastig. Ik draag veelal masculiene kleding en zag mijzelf als hetero tot mijn 20e. Mensen maakten dus aannames op basis van mijn kledingstijl over mijn seksuele oriëntatie, en dachten vaak dat ik lesbisch was. Laat ik voorop stellen dat er niks mis mee is om lesbisch te zijn, maar in mijn geval klopte dat natuurlijk niet. Het probleem is dat iemand zo’n aanname doet, ik vind gewoon dat iedereen zich met diens eigen zaken moet bemoeien!

En hoe voel je je over 24 mei?

Er zijn zoveel data die belangrijk zijn, dus als ik het niet vier, is dat omdat ik het vergeten ben! Het is natuurlijk een kans om mensen er aan te herinneren wat er nog moet gebeuren aan lhbti+ emancipatie. Denk dus aan bi+ erasure, die super aanwezig is maar niet altijd gezien wordt als iets belangrijks. Het is erg jammer omdat erasure letterlijk is dat mensen je niet zien, jouw bestaan letterlijk niet erkennen. Natuurlijk spelen er andere problemen bij andere letters in de lhbti+ gemeenschap, die wel vaak erkend worden. Maar bij bi+ mensen is het vaak ‘je bent nep, je bestaat niet’. Ook grijp ik ook deze momenten aan de aseksuele gemeenschap uit te lichten, omdat zij ook vaak deze erkenning niet krijgen.

*) bi/pan/bi+ erasure is de neiging om bi+ seksualiteit – in de geschiedenis, de academische wereld, de nieuwsmedia en andere primaire bronnen, maar ook bij iemand persoonlijk – te negeren, verwijderen, verdraaien of opnieuw uit te leggen. In zijn meest extreme vorm kan bi+ erasure de overtuiging omvatten dat bi+ seksualiteit zelf niet bestaat.

Gender Is Geen Ding: Stan (hij/hem), 23 jaar, theaterstudent, panseksueel

Gender Is Geen Ding: Stan (hij/hem), 23 jaar, theaterstudent, panseksueel

Op 24 mei is het ‘Panromantic and Pansexual Awareness Day’, een dag om de zichtbaarheid en diversiteit van pan mensen te vieren. Panseksuele en/of panromantische mensen zijn een groot onderdeel van de bi+ gemeenschap en panseksualiteit is een op zich zelf staande niet monoseksuele identiteit; pan mensen vallen namelijk niet op maar één gender. Voor hen geldt: #GenderIsGeenDing

Door Sara Verlee

Dit jaar zet Bi+ Nederland verschillende pan mensen in het zonnetje door vanaf 17 mei elke dag een interview met een pan persoon te delen. Vandaag is dat:

Stan (hij/hem), 23 jaar, theaterstudent, panseksueel


Na een paar uitstapjes in media en vormgeving en een opleiding tot onderwijsassistent kwam Stan uit bij een vooropleiding theater. Toen wist hij zeker wat hij wilde doen en nu studeert hij caberet aan de Koningstheateracedemie in Den Bosch.

Wat vindt je het leukste aan pan zijn?

Je hoort het toch niet zo vaak, dat mensen pan zijn. Toen ik net theater ging studeren kwam ik voornamelijk toch bi mensen tegen, zoals ik mij voorheen ook identificeerde. Pas anderhalf jaar later kwam ik erachter dat ik pan was, een paar jaar nadat ik me realiseerde dat ik bi was. Ik merkte eigenlijk dat ik al langer jongens leuk vond, maar ook meisjes. En toen ik op kamers ging wonen in Den Bosch leerde ik zoveel verschillende mensen kennen. Ik vond veel mensen super interessant en hun gender maakte me eigenlijk weinig uit. Pan paste voor mijn gevoel beter bij die ervaringen en stiekem vind ik het eigenlijk ook wel leuk, als de één van de weinige pan mensen op de opleiding.

‘Ik vond veel mensen super interessant en hun gender maakte me eigenlijk weinig uit. Pan paste voor mijn gevoel beter bij die ervaringen…’


Ik denk dat het ook leuk is omdat het heel open minded voelt en dat ik snel mensen accepteer. Mensen komen dus ook snel naar me toe omdat ze weten dat ik ruimdenkend ben in dat opzicht. En natuurlijk is het leuk om er materiaal van te maken voor mijn opleiding.

Je bent dus ook echt zichtbaar pan?

Nou, ik zeg het niet meteen dat ik pan ben. Zou wel grappig zijn; “hoi, ik ben Stan de pan!” Maar als mensen ernaar vragen ben ik er open over, en mijn vrienden maken ook dit soort grapjes, dat is helemaal prima! Verder als mensen vragen ‘hoe zit het met de meiden’, dan zeg ik heel snel dat ik ook geïnteresseerd ben in een jongen, maar ook in iemand anders, want ik ben pan. Op instagram post ik ook veel over dit onderwerp.

Het uit zich ook een beetje in mijn kledingstijl; vroeger droeg ik voornamelijk hoodies maar nu voel ik me meer thuis in een geruiten pantalon en met nagellak op mijn vingers. Ik heb ook eindelijk voor het eerst een roze shirt! Vijf jaar geleden zou ik dat nooit gedragen hebben, misschien ook uit angst dat mensen je als gay zouden zien. Niet dat dat iets slechts is, maar omdat ik dat niet ben, en mensen dan echt een stukje van je identiteit missen. Ik voelde me eerst bang voor dit soort aannames, nu draag ik wat ik wil en moedig ik anderen ook aan dit te doen.

Hoe voel je je over een dag als 24 mei?

Ik snap wel dat mensen overspoeld worden met dit soort zichtbaarheidsdagen, het zijn er echt veel. Zelf kom ik er ook pas op de dag zelf vaak achter en dan deel ik iets erover op instagram. Maar het is wel belangrijk, omdat mensen zich dan ook kunnen uiten als pan en voorbeelden kunnen zien.

Laatst had ik ook een goed gesprek met een jongen die dacht dat bi of pan zijn alleen iets was voor meisjes. En juist door mij te zien, als pan jongen, wist hij dat hij zich ook zo kon identificeren. Dat voelde echt wel als een eer om iemand daar mee te helpen.

Ik moedig iedereen aan diens seksualiteit te onderzoeken en breder te kijken. Soms pas je even in een hokje en soms groei je er weer uit. Hokjes zijn er om te doorbreken.

Gender Is Geen Ding: Maeve (zij/hen), 24 jaar, panromantisch en aseksueel

Gender Is Geen Ding: Maeve (zij/hen), 24 jaar, panromantisch en aseksueel

Op 24 mei is het ‘Panromantic and Pansexual Awareness Day’, een dag om de zichtbaarheid en diversiteit van pan mensen te vieren. Panseksuele en/of panromantische mensen zijn een groot onderdeel van de bi+ gemeenschap en panseksualiteit is een op zich zelf staande niet monoseksuele identiteit; pan mensen vallen namelijk niet op maar één gender. Voor hen geldt: #GenderIsGeenDing

Door Sara Verlee

Dit jaar zet Bi+ Nederland verschillende pan mensen in het zonnetje door vanaf 17 mei elke dag een interview met een pan persoon te delen. Vandaag is dat:

Maeve (zij/hen), 24 jaar, panromantisch en aseksueel


Maeve is non binair en gebruikt de voornaamwoorden zij/haar en hen/hun. Verder maakt hen Tiktoks in hun vrije tijd over veel lhbti+ onderwerpen.

Er is een verschil tussen romantische en seksuele aantrekking. Maeve beschrijft het zelf als volgt: ‘als je panseksueel ben, dan heb je seksuele gevoelens en soms, afhangend van de persoon, ook seksuele uitingen van deze gevoelens. Romantische aantrekking is dat je een klik met iemand hebt en dat je verliefd kan worden, ook zonder seksuele aantrekking.’

Wat vind je het leukste aan panromantisch zijn?

Ik vind het heel fijn om verliefd te worden op een persoon, op diens karakter. Ik word heel snel verliefd en ik kijk dan eigenlijk niet naar gender. Eerlijk gezegd heb ik wel een kleine voorkeur voor vrouwen, maar heb zeker ook relaties gehad met mannen en non-binaire mensen, het maakt niet heel veel uit.

Hoe verhoudt jouw panromantische oriëntatie zich tot jouw aseksualiteit

Ik dacht eerst altijd dat ik panseksueel was, maar sinds een tijd weet ik dat ik mij helemaal niet seksueel aangetrokken voel tot mensen. Toen ik een beetje ging zoeken op het internet kwam ik de term ‘panromantisch’ tegen en dacht ik: ‘dat ben ik!’. Van aseksualiteit had ik wel eerder gehoord; ik deed eigenlijk aan seks omdat ik dacht dat het hoorde, terwijl ik mij daar niet fijn voelde.

Op welke manier ben je open over je romantische oriëntatie?

Ik wil openheid creeëren en maak dus wel veel Tiktok filmpjes over verschillende lhbti+ onderwerpen. Op Tiktok heb ik een publiek dat veel leert over deze onderwerpen, maar niet veel mensen stellen vragen. Op Instagram daarentegen krijg ik wel eens vragen. Zo zette ik laatst op mijn story ‘wat een knap mens’, en kreeg ik de vraag ‘waarom geen knappe man of vrouw?’ Toen ik antwoordde dat het toch niet uitmaakt of deze persoon man of vrouw is, reageerde de vraagsteller begripvol; ‘je hebt gelijk!’

‘Ik vind het heel fijn om verliefd te worden op een persoon, op diens karakter. Ik word heel snel verliefd en ik kijk dan eigenlijk niet naar gender.’


Ook verbeter ik nog wel eens vrienden als ze me een vrouw noemen. “Ik ben een mens en ik val op mensen”, dat zeg ik er dan meteen bij. Ik ben panromantisch, aseksueel en non-binair. Ik ben mens en wil andere mensen in de eerste plaats ook als mens zien. Wat maakt het uit wat voor hormonen of geslachtsdelen je hebt?

Wat vind je van een dag als 24 mei?

Ik vind het belangrijk dat andere mensen hier bij stilstaan, omdat het zorgt voor meer zichtbaarheid en kennis over bijvoorbeeld pan zijn. Zelf sta ik niet heel veel stil bij dit soort dagen. Elke dag is eigenlijk mijn dag om non-binair, panromantisch, en aseksueel te zijn!

Gender Is Geen Ding: Nico Lippe (hij/hem), 59 jaar, panseksueel, noemt zichzelf meestal biseksueel of bi

Gender Is Geen Ding: Nico Lippe (hij/hem), 59 jaar, panseksueel, noemt zichzelf meestal biseksueel of bi

Op 24 mei is het ‘Panromantic and Pansexual Awareness Day’, een dag om de zichtbaarheid en diversiteit van pan mensen te vieren. Panseksuele en/of panromantische mensen zijn een groot onderdeel van de bi+ gemeenschap en panseksualiteit is een op zich zelf staande niet monoseksuele identiteit; pan mensen vallen namelijk niet op maar één gender. Voor hen geldt: #GenderIsGeenDing

Door Sara Verlee

Dit jaar zet Bi+ Nederland verschillende pan mensen in het zonnetje door vanaf 17 mei elke dag een interview met een pan persoon te delen. Vandaag is dat:

Nico Lippe (hij/hem), 59 jaar, panseksueel, noemt zichzelf meestal biseksueel of bi


Nico is een bi+ activist en één van de oprichters van het Bi-Café in Nijmegen. Hij heeft niet zoveel met hokjes, maar voelt zich wel verbonden met het label panseksueel.

Wat is fijn aan het label pan?

Meestal als mensen naar mijn oriëntatie vragen, dan zeg ik vaak bi. Ik zie bi namelijk als het vallen op meer dan één gender, wat in praktijk ook voor mij geldt. Als er wat meer ruimte is voor uitleg dan zeg ik vaker dat ik pan ben. Bi is altijd makkelijker in situaties waarin ik het niet per se wil toelichten. Ik vind het label queer ook fijn, omdat dit ook op gender slaat. Ik pas niet zo goed in hokjes. Zo heb ik een mannelijk lichaam, en dat vind ik prima, maar identificeer me niet met mijn geslachtskenmerken, maar als mens. Ik ben eigenlijk mijn eigen hokje.

Het fijne aan labels zoals queer en pan is dus ook dat het die ruimte biedt en dat mijn eigen ervaringen geen hokje hebben. Ik val vooral op de persoon. Ik heb wel fysieke voorkeuren, maar die hebben niets met gender of geslacht te maken. Mijn identiteit, de manier waarop ik mezelf meestal omschrijf is bi maar mijn gevoelens pan. Daar zit wel een verschil tussen, maar dat zijn we binnen de bi+ gemeenschap wel gewend! En ik ben al zo lang aan het woord bi gewend en al zo lang actief dat het woord bi zelf onderdeel van mijn identiteit is.

Draag je jouw seksualiteit ook uit?

Het ligt er dus aan of er ruimte is om het toe te lichten. Meestal voel ik ook niet de behoefte om mijn seksualiteit nadrukkelijk te benoemen. Ik verricht al mijn hele halve leven werk voor de bi+ gemeenschap dus ik heb niet het idee dat ik daarbij mijn oriëntatie moet uiten. Wel heb ik naast een stuk of 10 bi shirts ook 2 pan shirts met woordgrappen over bi- en panseksualiteit. Misschien kost het ook gewoon tijd en benoem ik het later wel. Of misschien benoem ik mijzelf later als queer, het kan een kwestie van tijd zijn.

Hoe kijk je aan tegen een dag als 24 mei?

Ik deel altijd veel dingen op facebook, zo ook dit soort zichtbaarheidsdagen. Dit blijft niet alleen bij seksuele oriëntatie, maar ook bij zaken zoals gender etc. Vanwege mijn verleden als bi activist voel ik nog wel meer aansluiting bij Bivisibility Day, maar mijn gevoelens blijven pan.

Ik wil wel iedereen meegeven om vooral jezelf te zijn en je niet te laten aanpraten dat er maar twee genders zijn. En dat je maar op één gender kan vallen. Beide aannames zijn binair en mononormatief. Volg gewoon je gevoel; als je iemand leuk vindt, ga er gewoon voor. Mocht het niet bevallen, weet je ook genoeg!

‘Ik pas niet zo goed in hokjes. Zo heb ik een mannelijk lichaam, en dat vind ik prima, maar identificeer me niet met mijn geslachtskenmerken, maar als mens. Ik ben eigenlijk mijn eigen hokje.’